Wat zeg je als iemand je vraagt hoeveel kinderen je hebt? Eerst dacht ik; “natuurlijk zeg ik altijd dat ik een kindje heb.” Het voelt niet goed om te zeggen dat ik géén kinderen heb. Maar dan ontstaat er eigenlijk altijd een situatie, waarin ik moet uitleggen dat mijn mannetje stil geboren is na 22 weken zwangerschap. Dan zie je mensen schrikken… dood geboren? Ik wil andere mensen ook niet telkens in zo’n situatie brengen, maar ik wil het bestaan van mijn mannetje zeker niet ontkennen.

voetjes senna

Het was 5 maanden na de geboorte van Senna. Ik was op kraambezoek. Ja, ik hoorde mensen denken; “ga jij daar nu al weer naar toe.” Maar doordat ik mij mentaal kon voorbereiden op de situatie en dacht; “als ik dit maar weer een keer gedaan heb, dan wordt het daarna alleen maar gemakkelijker.” Op zich verliep de avond goed, zonder teveel overmand te worden door mijn eigen verdriet. Totdat iemand mij vroeg of ik zelf ook kinderen heb. Ik antwoordde vrij snel “NEE.” Mijn eigen woorden sneden door mij heen. Ik voelde ze tot in het diepste van mijn hart. Ik verafschuwde mezelf, omdat ik de “gemakkelijkste” weg had gekozen. De hele nacht lag ik wakker, door mijn schuldgevoelens naar Senna. Natuurlijk heb ik een kindje, een prachtig mooi mannetje waar ik super trots op ben.

Op een kaartje zijn naam wel of niet zetten, kan ik voor mijzelf nog redelijk uitleggen. Hij kan niemand feliciteren, dus hoeft zijn naam niet perse op de kaart. En in sommige situaties zet ik een sterretje voor hem achter de namen van mijn twee stiefkinderen. In een eventuele rouwadvertentie in de toekomst komt hij zeker bij ons gezin te staan, met een sterretje of kruisje achter zijn naam.

Maar wat als mensen je vragen of je kinderen hebt? De meeste mensen in mijn omgeving weten dat Senna geboren is, maar juist de mensen die verder van je af staan of wanneer je nieuwe mensen ontmoet… juist die mensen schrikken, wanneer je vertelt dat je kindje overleden is.

Wat doe jij als mensen je vragen?